مخالف است و اسلام سخت‌گيرى بر خويشتن و رياضت كشيدن و ترك ملاذ دنيا را كار خوبى مىشمرد ، در حالى كه چنين نيست . زهد اسلامى به معناى عدم وابستگى و اسارت در چنگال مال و مقام و هوا و هوسهاست ؛ نه به معناى تحريم حلال و ترك طيّبات . همان گونه كه قبلا اشاره شد قرآن مجيد با صراحت در اين باره سخن گفته و مىفرمايد : « « قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ » ؛ بگو چه كسى زينتهاى الهى را كه براى بندگان خود آفريده و همچنين روزيهاى پاكيزه را حرام كرده است ؟ بگو اينها در زندگى دنيا براى كسانى است كه ايمان آورده‌اند و در قيامت خالص براى مؤمنان خواهد بود » . « 1 » در جاى ديگر در شرح اهداف بعثت پيامبر و برنامه‌هاى او مىفرمايد : « « الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » ؛ آنها كه از فرستادهء خدا پيامبر امّى پيروى مىكنند ، پيامبرى كه صفاتش را در تورات و انجيلى كه نزدشان است مىيابند و آنها را به معروف دستور مىدهد و از منكر باز مىدارد و طيّبات و اشياى پاكيزه را براى آنها حلال مىشمرد و ناپاكيها را تحريم مىكند و بارهاى سنگين و زنجيرهايى را كه بر آنها بود ( از دوش و گردنشان ) برمىدارد . . . آنها رستگارانند » . « 2 » آيات و روايات در اين زمينه بسيار است كه ذكر همهء آنها در اين بحث

--> ( 1 ) . اعراف ، آيهء 32 . ( 2 ) . اعراف ، آيهء 157 .